Chevrolet Camaro – samochód osobowy produkowany w Ameryce Północnej przez firmę Chevrolet należącą do koncernu General Motors. Został wprowadzony na rynek 29 września 1966 — początek produkcji rocznika 1967 i został zaprojektowany jako bezpośredni rywal dla Forda Mustanga. Samochód dzielił podwozie oraz większość części z Pontiaciem Firebird, wprowadzonym również w 1967 roku.

Geneza i początki:

Gdy początkowo uważano że słowo "Camaro" nie posiada żadnego znaczenia, specjaliści od GM odnaleźli to słowo w słowniku języka francuskiego, używane w slangu znaczy ono "przyjaciel" lub "kompan". W kilku czasopismach motoryzacyjnych model został nazwany "Panther", jednakże, nazwa projektu GM to XP-836, kilka pierwszych zdjęć nadwozia Camaro opatrzonych było podpisem "Chaparral"[1]. Prasa motoryzacyjna zapytała przedstawiciela Chevroleta "Czym jest Camaro?", na co otrzymała odpowiedź "To małe, złośliwe zwierzę które zjada Mustangi"[2]. Nazwa Camaro świetnie pasowała do nazewnictwa Chevroleta stosowanego w tamtym czasie, większość nazw jego modeli zaczynała się na "C" (Corvair, Chevelle, Chevy II oraz Corvette).

Pierwsza generacja:

Pierwsza generacja modelu Camaro zadebiutowała jako rocznik '67, dostępna była jako samochód 2-drzwiowy, w układzie siedzeń 2+2, z nadwoziem coupe lub kabriolet oraz silnikami R6 oraz V8. Dostępne były trzy wersje:

RS
SS
Z/28

możliwe było zamówienie jednocześnie wersji SS i RS, otrzymywano wtedy Camaro SS/RS
Camaro SS zawierało zmodyfikowany silnik 5.7L (350) V8 oraz jednostkę big-block V8 L35 o pojemności 6.5L. SS cechowały niefunkcjonalne wloty powietrza na masce, specjalne pasy malowane na karoserii i znaczki SS znajdujące się na przednim grillu, bagażniku, klaksonie oraz wlewie paliwa. Camaro było przygotowane jako samochód bezpieczeństwa do wyścigu Indianapolis 500.


Druga generacja:

Wprowadzona na rynek w lutym 1970, pozostała w produkcji przez następne 12 lat. Samochód jest większy od poprzedniej generacji, inna jest również stylistyka; jest przez to cięższy[3]. Wciąż bazuje na tej samej platformie "F-body platform", nowe Camaro zostało zaprojektowane podobnie jak jego poprzednik. W czasie produkcji 2 generacja doczekała się wielu zmian wyglądu oraz osiągu. Produkcja została zakończona w 1981 roku.


Trzecia generacja:

Trzecia generacja Camaro została wprowadzona na rynek w 1982. Wciąż stosowano w niej należącą do General Motors platformę podwozia typu F-body. Była to pierwsza generacja Camaro z nowoczesnym nadwoziem typu hatchback oraz z fabrycznymi silnikami z wtryskiem paliwa, czterobiegowymi automatycznymi oraz pięciobiegowymi manualnymi skrzyniami biegów.

Obok tradycyjnie stosowanych w Camaro silników sześcio- i ośmiocylindrowych wprowadzono po raz pierwszy silniki czterocylindrowe 2,5L, aczkolwiek bardzo szybko, już w roku 1985, zniknęły z oferty. Pojawiły się 16-calowe koła (począwszy od roku 1985, jako standard w IROC-Z i opcja w Z-28), oraz trzecie światło stopu na, a później za tylną szybą (począwszy od roku 1986).

W czasie produkcji trzeciej generacji (w latach 85-90) dostępny był słynny model IROC-Z (1985-90), nazwany na cześć serii wyścigów International Race of Champions, w których w tym okresie Chevrolet Camaro był standardowym samochodem uczestników. IROC-Z wyposażony był w zmodyfikowane zawieszenie oraz silnik o pojemności 5,7L.

Produkcja trzeciej generacji trwała do 1992 roku.


Czwarta generacja:

Czwarta generacja Camaro zadebiutowała w roku 1993. Wzorowana na pierwszej generacji z roku 1967; 2-drzwiowa, układ siedzeń 2+2, dostępna jako coupe lub kabriolet (wprowadzony w 1994. Silniki V6 lub V8 napędzały koła tylne. Jednostka V8 o pojemności 5.7l znana jest z modelu Chevrolet Corvette (silnik ten został wprowadzony do Corvetty rok wcześniej), opcją przy kupnie było zamontowanie sześciostopniowej skrzyni manualnej. W roku 1998 czwarta generacja doczekała się lekkich zmian w nadwoziu i silniku.


Piąta generacja:

9 stycznia 2006, podano pierwsze oficjalne informacje o piątej generacji modelu Camaro na North American International Auto Show, gdzie ukazał się prototyp tego modelu[4]. Prototyp napędzany był silnikiem V8 o mocy 400 koni mechanicznych. 6 stycznia 2007 GM zaprezentowało wersję kabriolet. Camaro oferowane jest zarówno z silnikami V6 jak i V8, dostępne są manualne i automatyczne skrzynie biegów. Chevrolet Camaro piątej generacji został użyty w filmie "Transformers" (grał w nim rolę Autobota Bumblebee)


Chevrolet Camaro w kulturze:

Ze względu na popularność oraz długi czas produkcji, Camaro używany był w wielu filmach, pokazach czy występach. Był również tematem kilku piosenek.

W 1985 Dead Milkmen nagrał piosenkę "Bitchin' Camaro"
Piosenka "The List" zespołu Metric zawierająca słowa "We've seen some success, it looks like a Camaro"
Utwór 'Wishlist' grupy Pearl Jam w którym występują słowa "I wish I was the full moon shining off a Camaro's hood"
Utwór "Go Lil' Camaro, Go" grupy Ramones również nawiązuje do tego samochodu.
Piosenka "Camaro" znajduje się na trzeciej płycie Kings of Leon, Because of the Times
Samochód wystąpił w 1 odcinku 4 sezonu Lost.
w filmie "Gorączka" (1995) wystąpiła trzecia generacja samochodu (epizod z końcowej części filmu)
w teledyskach TaTu "All about us" oraz "Friend or Foe" [z płyty "Dangerous and Moving"](2005) wystąpiła pierwsza generacja - 2 drzwiowe cabrio
W filmie "Transformers" (2007) występuje druga oraz piąta generacja modelu.
W książkach, których autorem jest Jeffery Deaver Amelia Sachs jeździ żółto-czarnym Chevroletem Camaro SS z 1969 roku.
Samochód został użyty w teledysku singla Stylo (2010) brytyjskiej grupy Gorillaz.
Piosenka zespołu Saxon "Wheel of steel" nawiązuje do tego samochodu.

Różne generacje Camaro występują w grach komputerowych, takich jak:

Forza Motorsport
Gran Turismo
L.A Rush
Midnight Club 3: DUB Edition Remix
Need for Speed
Sega GT 2002
Test Drive Unlimited
Juiced: Szybcy i Gniewni
Juiced 2: Hot Import Nights
RACE 07
Driver: San Francisco
 

więcej .......